4 december 2020
Geplaatst door LexWillemars

‘Wat ik zo mooi vind bij dit woonconcept is dat het gebouw op ontmoeting is ontworpen met die brede gaanderijen. Voor de gemeenschappelijke ruimtes moet je dwars door het pand. Honderd woningen is wel heel groot. Je kunt je dan verschuilen, maar ook meedoen: de één is wat actiever dan de ander.

Ik woon nu ruim 3 jaar in Akropolistoren, ook een gebouw voor een coöperatieve woongemeenschap voor 55-plussers. Wij hebben een grote gezamenlijke woonkamer: de torenkamer. Dat is fijn voor als je daar zin in hebt en woensdagavond is er bijvoorbeeld filmavond. Maar televisie kijk ik in mijn eigen huis.

Stel dit stadsveteraan-project was toen voorbijgekomen, dan had ik het serieus overwogen. Ook dat je nu inspraak hebt om de gezamenlijke ruimtes in te vullen. Dat is toch fantastisch. Wij hebben over de architectuur bij Akropolis niks te zeggen gehad. Het is een gewoon appartementencomplex met de bekende lange rechte gangen: heel wat anders dan dit. 

Een tip aan stadsveteranen? Kies op tijd. Ben je 60+ en moet je trappen op? Ga rondkijken. Er zijn heel veel redenen om niet weg te willen – geloof me, ik ken ze allemaal. Verhuizen is een heel gedoe, maar ik zit nu goed. Ik dacht altijd: je zou toch je buren kunnen uitkiezen! Dat kan dus hier: je vormt een coöperatie. Burenruzie komt ook heus wel – geen illusies – maar als er vrienden dichtbij wonen, is het leven toch leuker.’

Ook meepraten? Meld u aan! De meedenk-rondes starten januari 2021