4 december 2020
Geplaatst door LexWillemars

De stadsverteraan spreekt mij bijzonder aan: Ik heb graag mensen om mij heen. Ik kook bijvoorbeeld graag voor een grote groep. Het is een mooie manier van contact; samen eten en praten. De stadsveteraan lijkt mij een ideale manier om onder de mensen te blijven. Daarom heb ik bijzondere interesse in het project. Eens word je ouder. De grootste angst voor velen is eenzaam te eindigen. Ik treed op als dichter met cabaret, poëzie en theater. Daarnaast ben ik journalist en schrijf in de cafés van Amsterdam, ’s nachts lees ik boeken. Ik ben verhalenverteller, dichter, had verschillende kunstgaleries, maak exposities, organiseer wijnproeverijen – welke wijn past bij welk schilderij?

Delen, vertellen en samen discussiëren, vind ik heel plezierig. Die kookstudio, de lounge, een gezamenlijke tuin, allemaal fijne mogelijkheden daarvoor. Ik ben graag onder de mensen maar moet me ook op een eigen plek terug kunnen trekken. Die hoeft niet groot te zijn. Ik heb wel kleiner gewoond dan 40 vierkante meter.

Ik woon sinds 2 maanden in een Amsterdamse woongroep met 13 andere mensen. Dat werkt uitstekend. Samen hebben wij een grote woonkamer en een logeerkamer. Voor vier euro per nacht logeert mijn bezoek in hartje Amsterdam. Enorm comfortabel. We laten elkaar tot nu toe vooral met rust, maar willen binnenkort wat meer reuring maken.’

Thom Straatsma was eens de linksbuiten van PEC Zwolle. Hij is bekroond als Dichter van de Zeedijk (onder het pseudoniem Thom deLagh) en is mede-eigenaar van Café Theater Restaurant Mascini op de Zeedijk in Amsterdam. Dat richtte hij op met kleinkunstenaar Bas Marée tussen de twee Coronapieken in. ‘Een rijk leven? Ja, als ik hier toch ben, maak ik er wat moois van.’

Ook meepraten? Meld u aan! De meedenk-rondes starten januari 2021